Napster, KazaA en Auteursrechten
Peer to peer programma’s zoals Napster, KazaA en Frostwire zijn niet meer zo populair als een aantal jaren geleden. Regelmatig vragen mensen mij wat het verschil is tussen Napster en KazaA en hoe het komt dat Napster op een gegeven moment niet meer bestond en KazaA ‘rustig’ door kon gaan met de verspreiding van muziek via het peer to peer systeem.
Zoals de meesten van jullie wel zullen weten is een peer to peer programma te downloaden van een website. Nadat je dit geïnstalleerd hebt op je computer kun je bestanden aan andere gebruikers aanbieden en van andere computers downloaden. Deze bestandsuitwisseling vindt plaats van de ene computer naar de andere computer, oftewel, peer to peer.
Het grote verschil tussen Napster en KazaA is het soort server waar beide programma’s van gebruik maken. Napster maakt gebruik van een centrale server die zorgt voor de zoekfunctionaliteit van het programma. Voor de werking van dit programma is altijd de tussenkomst van de centrale server vereist. Vanwege het centrale systeem van Napster (de locatiegegevens van bestanden binnen het Napster-netwerk werken beheerd door Napster zelf) kon Napster door het Amerikaanse Gerechtshof te Californië onklaar worden gemaakt. Het Gerechtshof oordeelde dat Napster de vindplaats diende te blokkeren van een bestand indien de muziekindustrie haar op de hoogte stelde van het ongeoorloofd aanbieden daarvan.
KazaA daarentegen maakt gebruik van een decentrale server, er is geen centraal knooppunt. De gebruikers binnen het netwerk verzorgen de zoekfunctionaliteit, waar door er geen centrale servers meer nodig zijn en de bestandsuitwisseling dus plaats vindt zonder tussenkomst van derden. Peer to peer (P2P) maakt van elke computer een miniserver die door de consument zelf gehost wordt. Met het programma KazaA kan elk soort bestand uitgewisseld worden. Op deze manier wordt er gebruik gemaakt van de opslagcapaciteit en bandbreedte van de computers van de gebruikers, zonder dat KazaA zelf bij het zoeken van de bestanden betrokken is. Het Amsterdamse Hof oordeelde dan ook dat voor zover sprake is van auteursrechtelijk relevant handelen, deze handelingen worden verricht door de gebruikers en niet door KazaA. Het verschaffen van middelen voor openbaarmaking of verveelvoudiging van auteursrechtelijk beschermde werken is niet zelf een openbaarmakings- of verveelvoudigmishandeling. Kortom KazaA blijft volgens het Hof buiten schot. De Buma/Stemra echter stelt dat KazaA wel degelijk auteursrechtinbreuk pleegt en dat het aanbieden van het programma KazaA onrechtmatig is tegenover haar. Volgens Buma/Stemra is het in strijd met de zorgvuldigheid die wij in het maatschappelijk verkeer tegenover elkaar in acht moeten nemen om een dergelijk programma aan te bieden. Volgens Buma/Stemra zou KazaA zich gerealiseerd moeten hebben dat het plaatsen van het programma op het internet schade zou toebrengen aan de muziekindustrie c.q. Buma/Stemra. Zoals hiervoor uiteengezet is KazaA een algemeen bestandsuitwisselingsprogramma. KazaA verbieden, omdat er ook muziek van Buma/Stemra mee uitgewisseld kan worden lijkt mij te ver gaan. Er kan immers elk soort bestand mee worden uitgewisseld en is niet slechts gericht op de muziekbestanden van Buma/Stemra.